ആദിമധ്വനി

സ്വർണ്ണനിറമാർന്ന ആകാശത്തെ നെഞ്ചിലേറ്റിക്കൊണ്ട് പ്രശാന്തമായി കിടക്കുന്ന ആ തടാകക്കരയിൽ, ഒരു ശാന്തമായ പ്രഭാതത്തിൽ മഹിദാസൻ തന്റെ അച്ഛന്റെ അരികിലിരിക്കുകയായിരുന്നു. എന്തോ കേൾക്കാനെന്നവണ്ണം അകലെ മലനിരകൾ നിശ്ശബ്ദമായി തലയുയർത്തി നിന്നു.

സംസ്കൃത അക്ഷരങ്ങളുടെ ഉച്ചാരണങ്ങൾ പഠിക്കുകയായിരുന്നു മഹിദാസൻ. ഓരോ മാത്രയും അവൻ അതീവ ശ്രദ്ധയോടെ ആവർത്തിച്ചു ചൊല്ലി. അച്ഛൻ തികഞ്ഞ ക്ഷമയോടെ മകനെ നോക്കിയിരുന്നു.

അല്പനേരത്തിനുശേഷം ആ ബാലൻ ചൊല്ലൽ നിർത്തി. "അച്ഛാ," അവൻ ചോദിച്ചു, "ഈ ശബ്ദങ്ങളെല്ലാം എവിടെനിന്നാണ് ഉണ്ടായത്? ആരാണ് ഇവ നിർമ്മിച്ചത്?"

അച്ഛൻ സൗമ്യമായി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. "വസ്തുക്കൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതുപോലെ ആരും ഇവയെ നിർമ്മിച്ചതല്ല, മകനേ," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. "അവ ഉള്ളിൽ കേട്ടറിഞ്ഞവയാണ്."

മകന്റെ കണ്ണുകളിലെ ജിജ്ഞാസ കണ്ട് അദ്ദേഹം തുടർന്നു.

"പണ്ട്, ഒരിക്കൽ ശിവഭഗവാൻ നൃത്തം ചെയ്തു—സൃഷ്ടിയുടെ നടനം. ആ താളത്തിനൊപ്പം അദ്ദേഹം തന്റെ കയ്യിലെ ഡമരു മീട്ടി. ആ നാദത്തിൽ നിന്നാണ് ആദ്യത്തെ സ്പന്ദനങ്ങളുണ്ടായത്. ആ സ്പന്ദനങ്ങളിൽ നിന്ന് അക്ഷരങ്ങളും, അക്ഷരങ്ങളിൽ നിന്ന് ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലെ എല്ലാ രൂപങ്ങളും പിറവിയെടുത്തു."

മഹിദാസൻ കണ്ണുകൾ വിടർത്തി അത് കേട്ടിരുന്നു.

"എല്ലാ ശബ്ദങ്ങൾക്കുമിടയിൽ," അച്ഛൻ പറഞ്ഞു, "എല്ലാറ്റിനെയും തന്നിൽ ഒതുക്കുന്ന ഒരു അക്ഷരമുണ്ട്—'അ' എന്ന സ്വരം. എല്ലാ രൂപങ്ങളും ഒരൊറ്റ ഉറവിടത്തിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെ, മറ്റെല്ലാ ശബ്ദങ്ങളും പുറപ്പെടുന്നത് ആ 'അ' കാരത്തിൽ നിന്നാണ്."

അവർ കുറച്ചുനേരം നിശ്ശബ്ദരായി ഇരുന്നു.

"സ്വരങ്ങൾ ആത്മാവിനെപ്പോലെയാണ്," അച്ഛൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു. "അവ ശുദ്ധവും മുറിയാത്തതുമാണ്. ശ്വാസമാണ് അവയെ വഹിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നത്. എന്നാൽ വ്യഞ്ജനങ്ങൾ അവയ്ക്ക് രൂപം നൽകുന്നു—ശരീരം ജീവന് രൂപം നൽകുന്നതുപോലെ."

ബാലൻ തടാകത്തിലേക്ക് നോക്കി. ഓളങ്ങൾ മെല്ലെ ഇളകുന്നുണ്ടെങ്കിലും അതിനടിയിലെ വെള്ളം തികച്ചും ശാന്തമായിരുന്നു.

പിറ്റേന്ന് സൂര്യൻ വീണ്ടും ഉദിച്ചുയർന്നപ്പോൾ മഹിദാസൻ ചോദിച്ചു: "ഈ സൃഷ്ടി എങ്ങനെയാണ് തുടങ്ങിയത്?"

അച്ഛൻ ഒന്നു കണ്ണടച്ചു, പിന്നീട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു: "ഈ കാണുന്നതൊന്നും ഇല്ലാതിരുന്നപ്പോൾ, അവിടെ ആത്മാവ്—ആ ഏകചൈതന്യം  മാത്രം—ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് മാത്രമായിരുന്നു നിലനിന്നിരുന്നത്. പിന്നീട് അതിന് തോന്നി, 'ഞാൻ പലതായി തീരട്ടെ'."

"അങ്ങനെ," അദ്ദേഹം ആർദ്രമായി പറഞ്ഞു, "എല്ലാം ഉണ്ടായി."

മഹിദാസൻ പിന്നീട് ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല.

പാഠം:

ഈ പ്രപഞ്ചവും അതിന്റെ സൃഷ്ടിയും ഒഴുകിയെത്തുന്നത് ശാശ്വതമായ ആ ഒരൊറ്റ ഉറവിടത്തിൽ നിന്നാണ്; ആത്മചൈതന്യം ജീവൻ നൽകുകയും ലൗകികലോകം അതിന് രൂപം നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന പവിത്രമായ സ്പന്ദനങ്ങളാലാണ് ഈ പ്രപഞ്ചം ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.