പാതിവഴിയിലെ സന്ദേഹം

അടിയന്തരമായ ഒരു ആവശ്യത്തിനായി തൊട്ടടുത്ത ഗ്രാമത്തിലേക്ക് യാത്ര തിരിക്കുകയായിരുന്നു അയാൾ. അവിടെയെത്താൻ രണ്ട് വഴികളുണ്ടായിരുന്നു.

ഒന്ന്, ദൂരക്കൂടുതലുള്ളതാണെങ്കിലും പരിചിതമായ വഴി. രണ്ടാമത്തേത്, എളുപ്പവഴിയാണ്; പക്ഷേ ജനവാസമില്ലാത്ത, സന്ധ്യകഴിഞ്ഞാൽ ആളുകൾ ഒഴിവാക്കുന്ന ഒരു വിജനമായ പാതയാണത്.

നേരം ഇരുട്ടിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾ അയാൾ ആ വഴിക്കവലയിൽ നിന്നു. എളുപ്പവഴിയിലൂടെ പോയാൽ സമയം ലാഭിക്കാം എന്ന് അയാൾക്കറിയാം. പക്ഷേ, ഉള്ളിലെവിടെയോ ഒരു ഭയം. "എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാലോ?" അയാൾ ആകുലപ്പെട്ടു.

തീരുമാനമെടുക്കാനാവാതെ അയാൾ സായി ബാബയുടെ അടുത്തേക്ക് മടങ്ങി. "ബാബാ, എനിക്ക് വഴിയറിയാം. പക്ഷേ അത് തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു," അയാൾ പറഞ്ഞു.

ബാബ എല്ലാം ശാന്തനായി കേട്ടു. എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു: "ആ വഴി മാറിയതാണോ... അതോ അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള നിന്റെ ചിന്ത മാറിയതാണോ?"

അയാൾ ഒന്ന് സ്തംഭിച്ചുപോയി. പകൽസമയത്ത് പലതവണ താൻ നടന്ന വഴിയാണത്. ഇപ്പോൾ ഈ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ മാത്രം അതൊരു പുതിയ വഴിയായി തോന്നിയിരിക്കുന്നു.

ബാബ സൗമ്യമായി കൂട്ടിച്ചേർത്തു: "ജാഗ്രതയോടെ നടക്കുക, ഭയത്തോടെയല്ല."

അയാൾ തിരികെ ആ വഴിക്കവലയിലെത്തി. ഇത്തവണ അയാൾ ആ എളുപ്പവഴി തന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. അസ്വാഭാവികമായി ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല. പക്ഷേ, അയാളുടെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു മാറ്റം സംഭവിച്ചിരുന്നു. ആ വഴി പഴയതുതന്നെയായിരുന്നു—മാറിയത് അയാളുടെ മനസ്സ് മാത്രമായിരുന്നു.

പാഠം: 

പലപ്പോഴും ഭയം ഉണ്ടാകുന്നത് നമ്മുടെ ചിന്തകളിൽ നിന്നാണ്, യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ നിന്നല്ല.