ശബ്ദവും ബോധവും

ബാബ മസ്ജിദിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന കാലത്താണ് ഒരു റോഹില്ല അവിടെ വന്നു ചേർന്നത്. ദൃഢഗാത്രനായ അയാൾക്ക് തന്റെ ഭക്തി പ്രകടിപ്പിക്കാൻ ഒരാവേശമുണ്ടായിരുന്നു. രാവെന്നോ പകലെന്നോ ഇല്ലാതെ അയാൾ ഖുറാൻ സൂക്തങ്ങൾ ഉച്ചത്തിൽ ചൊല്ലിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ആ ശബ്ദം മസ്ജിദിന്റെ ചുവരുകൾ കടന്ന് ഗ്രാമത്തിലെ ഇടവഴികളിലൂടെ ഒരു പ്രവാഹം പോലെ ഒഴുകി.

ആദ്യമൊക്കെ ഗ്രാമവാസികൾ അതൊരു കൗതുകത്തോടെ കേട്ടു. എന്നാൽ ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ വലിയ ശബ്ദം അവരുടെ ഉറക്കം കെടുത്തിത്തുടങ്ങി. സന്ധ്യ മയങ്ങിയാൽ ഗ്രാമത്തിന് കിട്ടേണ്ട ശാന്തത ആ ശബ്ദത്തിൽ അലിഞ്ഞുപോയി. ആളുകൾ അസ്വസ്ഥരായി. ഒടുവിൽ സഹികെട്ട് അവർ ബാബയുടെ സന്നിധിയിലെത്തി.

"ബാബാ, ഞങ്ങൾക്ക് രാത്രിയിൽ ഒന്ന് കണ്ണടയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. അയാളുടെ ആ വലിയ ശബ്ദം നിർത്താൻ ഒന്ന് പറയൂ," അവർ പരിഭവം പറഞ്ഞു.

ബാബ അവരുടെ പരാതികൾ അക്ഷോഭ്യനായി കേട്ടിരുന്നു. അല്പനേരം ആ മണ്ണിലേക്ക് നോക്കി ഇരുന്ന ശേഷം അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു:

"അയാൾ അത് തുടരട്ടെ. ആ ശബ്ദം അതിലും ഭീകരമായ മറ്റൊന്നിനെ നമ്മിൽ നിന്ന് അകറ്റി നിർത്തുന്നുണ്ട്."

ആളുകൾ പരസ്പരം നോക്കി. ബാബയുടെ വാക്കുകളിലെ പൊരുൾ അവർക്ക് പിടികിട്ടിയില്ല. എങ്കിലും ആ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ തർക്കിക്കാതെ അവർ മടങ്ങി.

റോഹില്ല തന്റെ പതിവ് തുടർന്നു. പക്ഷേ, ബാബയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം ഗ്രാമവാസികളുടെ മനോഭാവം മാറിത്തുടങ്ങി. ശല്യമായി തോന്നിയ ആ ശബ്ദം പതുക്കെ രാത്രിയുടെ സ്വാഭാവികമായ ഈണമായി അവർക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. അതിലൂടെ അവർക്ക് ഒരു സുരക്ഷിതബോധം ലഭിച്ചു.

റോഹില്ലയെ നിശബ്ദനാക്കുന്നതിന് പകരം, അയാളുടെ ശബ്ദത്തെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ ഗ്രാമവാസികളുടെ മനസ്സിനെ പാകപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു ബാബ ചെയ്തത്.

പാഠം: 

നമ്മെ അസ്വസ്ഥമാക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ ചിലപ്പോൾ നമ്മൾ കാണാത്ത വലിയൊരു വിപത്തിൽ നിന്നുള്ള കവചമായിരിക്കാം.

കുറിപ്പ് : 

റോഹില്ല (Rohilla) എന്നത് ഒരു പ്രത്യേക സമൂഹത്തെ (Community) സൂചിപ്പിക്കുന്ന വാക്കാണ്.

ചരിത്രപരമായി, അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിൽ നിന്ന് ഇന്ത്യയിലേക്ക് കുടിയേറി ഉത്തരേന്ത്യയിലെ 'റോഹിൽഖണ്ഡ്' (Rohilkhand) മേഖലയിൽ താമസമുറപ്പിച്ച പഷ്തൂൺ (Pashtun) വംശജരാണിവർ.

ഷീർദ്ദി സായിബാബയുടെ ചരിത്രത്തിൽ വരുന്ന ഈ റോഹില്ലയെക്കുറിച്ച് രസകരമായ ചില വിവരങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

• ഏകദേശം ആറടി ഉയരമുള്ള ആരോഗ്യവാനായ ഒരാളായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ഒരു പ്രത്യേക സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ആളായതുകൊണ്ട് ചരിത്രരേഖകളിൽ അദ്ദേഹം 'റോഹില്ല' എന്ന് മാത്രമാണ് അറിയപ്പെടുന്നത് (അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് എവിടെയും വ്യക്തമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല).
• തികച്ചും ദരിദ്രമായ സാഹചര്യത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ഷീർദ്ദിയിൽ എത്തിയത്. ബാബയുടെ സാമീപ്യത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായി അദ്ദേഹം മസ്ജിദിൽ തന്നെ താമസമുറപ്പിച്ചു.
• ഖുറാൻ പാരായണം ചെയ്യുമ്പോൾ അദ്ദേഹം വളരെ ഉച്ചത്തിലായിരുന്നു അത് ചെയ്തിരുന്നത്. ഗ്രാമവാസികൾ ഇതിനെക്കുറിച്ച് പരാതിപ്പെട്ടപ്പോൾ, ബാബ നൽകിയ മറുപടി വളരെ പ്രശസ്തമാണ്—അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദം ദുഷ്ടശക്തികളെ അകറ്റുന്നു എന്നായിരുന്നു ബാബ പറഞ്ഞത്.