ഉടമസ്ഥതയില്ല

പതിവുപോലെ ആളുകൾ സായിബാബയുടെ മുന്നിലേക്ക് എത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഓരോരുത്തരുടെയും കൈകളിൽ ഓരോ തരം കാഴ്ചദ്രവ്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. ചിലർ പഴങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നു, ചിലർ അന്നം, മറ്റു ചിലർ പണം. തങ്ങളുടെ ആത്മാർത്ഥത ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ അവരവർക്ക് സാധിക്കുന്ന രീതിയിലായിരുന്നു ആ സമർപ്പണങ്ങളെല്ലാം.

അവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ, നിത്യവും ബാബയെ കാണാൻ എത്തുന്ന ഒരാളുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ തവണ വരുമ്പോഴും ബാബയ്ക്കായി എന്തെങ്കിലും കരുതാൻ അയാൾ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു. വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ തിരഞ്ഞെടുത്തവ, ഭംഗിയായി ഒരുക്കിവെച്ച് അയാൾ ബാബയുടെ മുന്നിലേക്ക് നീട്ടും. ആ ദ്രവ്യങ്ങൾ ബാബയുടെ മുന്നിൽ വെക്കുമ്പോൾ അയാളുടെ ഉള്ളിലൊരു ശാന്തമായ സംതൃപ്തി നിറയുമായിരുന്നു. താൻ എന്തോ വലിയ കാര്യം നൽകുന്നുണ്ടെന്ന ബോധം ഉള്ളറകളിൽ എവിടെയോ ഒരു അവകാശവാദമായി അവശേഷിച്ചിരുന്നു.

ബാബ ആ കാഴ്ചകളെല്ലാം സ്വീകരിച്ചു. പക്ഷേ, അതൊന്നും അദ്ദേഹം സൂക്ഷിച്ചുവെച്ചില്ല.

കൊണ്ടുവന്ന സാധനങ്ങൾ ബാബയുടെ കൈകളിൽ എത്തി അധികം വൈകുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, അദ്ദേഹം അത് മറ്റുള്ളവർക്ക് എടുത്തു കൊടുക്കും. ഒപ്പമിരിക്കുന്നവർക്കോ, വഴിപോക്കർക്കോ, അല്ലെങ്കിൽ ഒന്നുമില്ലാത്ത പാവങ്ങൾക്കോ ഒക്കെയായി അത് വിതരണം ചെയ്യപ്പെടും.

അയാൾ ഇത് ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി. താൻ ഇത്രയധികം ആഗ്രഹത്തോടെയും ശ്രദ്ധയോടെയും കൊണ്ടുവരുന്നതൊക്കെയും എത്ര പെട്ടെന്നാണ് മറ്റുള്ളവരുടെ കൈകളിലേക്ക് ഒഴുകിപ്പോകുന്നത്.

ഒരു ദിവസം ഉള്ളിലെ ചോദ്യം അടക്കിനിർത്താൻ കഴിയാതെ അയാൾ ബാബയോട് ചോദിച്ചു:

"ബാബ, അങ്ങേക്ക് കിട്ടുന്നതെല്ലാം എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ മറ്റുള്ളവർക്ക് എടുത്തു കൊടുക്കുന്നത്?"

ബാബ അയാളെ നോക്കി. ശാന്തമായി, ഒട്ടും നാടകീയതയില്ലാതെ പറഞ്ഞു:

"ഇവിടെ എത്തുന്നതൊന്നും എനിക്ക് സൂക്ഷിച്ചുവെക്കാനുള്ളതല്ല."

വാക്കുകൾ ലളിതമായിരുന്നു. അയാൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവിടെയിരുന്നു.

അതുവരെ താൻ എന്തോ കൊടുക്കുന്നുണ്ടെന്നായിരുന്നു അയാളുടെ വിചാരം. എന്നാൽ, തന്റേതെന്ന് താൻ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന പലതും വെറും ഒരു നിമിത്തം പോലെ തന്റെ കൈകളിലൂടെ കടന്നുപോവുക മാത്രമായിരുന്നു എന്ന് അയാളുടെ ബോധം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒന്നും അയാളുടേതായിരുന്നില്ല.

അന്നുതൊട്ട്, ബാബയ്ക്കായി കാഴ്ചകൾ കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ അയാളുടെ ഉള്ളിലെ ഭാവം മറ്റൊന്നായിരുന്നു. ഉള്ളിൽ നിശബ്ദമായി ഒളിഞ്ഞിരുന്ന അവകാശവാദങ്ങളൊന്നും പിന്നീട് ഉണ്ടായില്ല. അവിടെ വെറും ഒരു കർമ്മം മാത്രം ബാക്കിയായി.

സാരോപദേശം

'എന്റേത്' എന്ന ചിന്തയും ഉടമസ്ഥതയും ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ, സമർപ്പണം എന്നത് ഒരു സ്വാഭാവിക പ്രക്രിയയായി മാറുന്നു.